سلام سلام سلام

درست یک سال پیش توی همین روزا بود که زیر درخت سیب نشسته بودم و غرق در افکار فیلسوفانه خودم بودم که ناگهان...(در دا دام) یک سیب قرمز،بزرگ،آبدار،خوشبو (دهنتون آب افتاد حالا بقیه اش رو گوش کنید)خورد توی سرم.توصیف سیب رو که شنیدین توصیف من رو هم که قبلا شنیدید.شروع به گاز زدن سیب کردم یه گاز دو گاز ...ا مثل اینکه اشتباه اومدم این قصه نیوتن بود خوب حالاگیر ندید خوب دیگه یه روزی از روزا منم به این فکر افتادم که یه وبلاگ داشته باشم یه وبلاگ با موضوع دلنوشته یا می شه گفت عاشقانه و اسم اون رو بگذارم کبوتر سفید از نظر من کبوتر سفید نمادی ازآزادی و عشق بدون مرزه. بعد از یه مدت دیدم این جور حرفا توی کت هیچ کس نمی ره پس زدم تو خط طنز گرفت اونم خفن. حالا یک سال از اون موقع می گذره و من به هیچ جا نرسیدم با این وبلاگ نویسی ولی وبلاگم یه دستاورد خیلی مهم برام داشت و اون بدست آوردن یه عالمه دوستای خوب بود که کلی حمایتم کردن و اگه نظرات و دل گرمی های اونا نبود خیلی وقت پیش این کار رو ول کرده بود اینجا می خوام از همه دوستام تشکر کنم:

آرمان مهربون،محمد جواد(آنتن محله)،بهار گل،بابک عاشق پیشه،سجاد عزیز با شعار خدا خوبه ،محمد نونوا،آرمان(گالری هنر)،مریم شاد،هانیه(کوچکترین وبلاگ نویس ایران)،یلدا و رها،فروغ خواهر گلم،محسن عزیز و امیرعلی،امیر اس ام اس،صدف و سام عزیز که دیگه نیستن

از اینکه همرام بودید متشکرم و امیدوارم از این به بعد هم تنهام نگذارید.

من آزاد شدم تا امروز اسیر بودم اسیر یه عشق بدون سرانجام ولی از امروز قراره دیگه بهش فکر نکنم گور بابای عشق و عاشقی .خیلی خوشحال بودم از داشتن اون عشق و البته عذاب می کشیدم از بی سرانجام بودنش ولی از امروز دیگه نمی خوام عاشق باشم عشقی که مانع درست زندگی کردنم بشه همون بهتر که نباشه .خدا رو شکر می کنم که یه دوست خوب به من دادو اون دوست کمک کرد تا به اینجا برسم و من رو از منجلاب اون عشق رها کرد .

عشق من ،من رو ببخش خودت خواهان این مسئله بودی همیشه گفتم الانم می گم دوستت دارم شازده کوچولوی من. عاشقانه دوستت دارم. ولی دیگه اسیر تو نیستم قراره از امروز به زندگی بدون تو فکر کنم ،البته همین جا ازت قول می گیرم همیشه دوست خوب من باقی بمونی همون طور که تا الان بودی.

امروز پیکر بابک بیات آهنگساز بزرگ سرزمینمان به خاک سپرده شد. بابک بیات از میان ما رفت، اما نه او هیچگاه رفتنی نیست چه کسی آثار به یاد ماندنی او را از یاد خواهد برد.او همیشه در میان ماست و در قلب ما زنده است.او هیچگاه رفتنی نیست،او به تارخ هنر و موسیقی ما تعلق دارد.

هفته گذشته قبل از پرکشیدن او مطلبی خواندم در این باره که او باید 60 میلیون تومان بابت درمان بپردازد و او توانایی پرداختن این هزینه سنگین را نداشت و تلاشهای هنرمندان برای برگزاری کنسرت برای کمک به استاد به هیچ کجا نرسید.از دولتمندان گله مندیم استاد زحمات فراوانی برای هنر و موسیقی سرزمینمان کشیده بود در این پایان راه نباید تنهایش می گذاشتید.

تنهاییمان را به سوگ می نشینیم.استاد پروازت چه غمگنانه بود و سخت تنهایمان گذاشتیم.

سلام

امروز یه روز خاصه برای من روزی که بچه ی تهتغاری بودنم در 18 سال پیش به پایان رسد یعنی روز تولد خواهر کوچولوم(البته خیلی هم کوچیک نیست18 سالشه)واسه همین من امروز این پست رو می گذارم و می گم فروغی فوفوغی من تولدت مبارک 18سالگی خیلی سن خوبیه ازش کمال استفاده رو ببر و سعی کن از لحظه لحظه اش لذت ببری.از اینجا می خوام یه حرفی رو بزنم که هیچ وقت توی حالت عادی نمی تونم بهت بگم خیلی دوستت دارم خواهر گلم و دوست دارم همیشه در کنار هم دیگه باشیم(وای فکر بد نکن من هوو نمی خوام)و هر جا به کمکت احتیاج داشته باشم ازم دریغ نکنی همونطوری که من هیچ وقت هیچ چیزی رو از تو دریغ نمی کنم.

به کوری چشم همه ی پسرا امروز روز ملی دختران هست(قابل توجه آنتن محله )